аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пафарбоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пафарбо́ўка мн. пафарбо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
пафарбо́ўкі мн. пафарбо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
пафарбо́ўцы мн. пафарбо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
пафарбо́ўку мн. пафарбо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
пафарбо́ўкай, пафарбо́ўкаю мн. пафарбо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пафарбо́ўцы мн. пафарбо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Язык ходзіць, як мянташка па касе.
пра балбатлівага чалавека— Што б вы памянялі, калі б маглі вярнуцца ў мінулае?
— Рублі.
pafarboŭka — беларуская лацінка
Слова пафарбоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пафарбоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пафас + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пафарбава́ны (11)
(13) пераафарбо́ўка ‹
› пафарбава́цца (12)
(10) дафарбо́ўка ‹
› пафарбава́ць (11)
(10) зафарбо́ўка ‹
› пафардыба́чыцца (14)
(12) перафарбо́ўка ‹
› пафарсіцца (10)
(13) непрафарбо́ўка ‹
› пафарсі́ць (9)
(11) падфарбо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.