аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зафарбоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зафарбо́ўка мн. зафарбо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
зафарбо́ўкі мн. зафарбо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
зафарбо́ўцы мн. зафарбо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
зафарбо́ўку мн. зафарбо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
зафарбо́ўкай, зафарбо́ўкаю мн. зафарбо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
зафарбо́ўцы мн. зафарбо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
There's an old saying that good fences make good neighbors.
добрыя платы́ — добрыя суседзіzafarboŭka — беларуская лацінка
Слова зафарбоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зафарбоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зафастрыгоўванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зафарбо́ўванне (13)
(9) афарбо́ўка ‹
› зафарбо́ўвацца (13)
(13) пераафарбо́ўка ‹
› зафарбо́ўваць (12)
(10) дафарбо́ўка ‹
› зафармава́ны (11)
(10) пафарбо́ўка ‹
› зафармава́ны (11)
(12) перафарбо́ўка ‹
› зафармава́ць (11)
(13) непрафарбо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.