STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова афарбоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
афарбо́ўка мн. афарбо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
афарбо́ўкі мн. афарбо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
афарбо́ўцы мн. афарбо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
афарбо́ўку мн. афарбо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
афарбо́ўкай, афарбо́ўкаю мн. афарбо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
афарбо́ўцы мн. афарбо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
Хлеб даставаўся цяжка. Кінуць яго быў смяротны грэх. Абраніўшы, трэ было падняць кавалак, пацалаваць і сказаць: «Даруй, божухна». Хлеб абагаўлялі.
Уладзімір Караткевіч, «Зямля пад белымі крыламі»afarboŭka — беларуская лацінка
Слова афарбоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік афарбоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове афарміцель + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› афарбо́ўванне (12)
(10) апламбо́ўка ‹
› афарбо́ўвацца (12)
(9) трамбо́ўка ‹
› афарбо́ўваць (11)
(10) утрамбо́ўка ‹
› афармава́цца (11)
(13) пераафарбо́ўка ‹
› афармава́ць (10)
(10) дафарбо́ўка ‹
› афармі́цель (10)
(10) зафарбо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Акцёры і іх дублёры.