STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова утрамбоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
утрамбо́ўка мн. утрамбо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
утрамбо́ўкі мн. утрамбо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
утрамбо́ўцы мн. утрамбо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
утрамбо́ўку мн. утрамбо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
утрамбо́ўкай, утрамбо́ўкаю мн. утрамбо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
утрамбо́ўцы мн. утрамбо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Якая гаспадыня, такі і парадак.
— Родненькая, што ты будзеш есці?
— А ў нас ёсць хлябок?
— Ёсць.
— А масліца?
— І масліца ёсць.
— А каўбаска?
— І каўбаска ёсць.
— Я буду аладачкі…
utramboŭka — беларуская лацінка
Слова утрамбоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік утрамбоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове утрамбоўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› утрамбо́ўванне (13)
(9) пламбо́ўка ‹
› утрамбо́ўвацца (13)
(10) апламбо́ўка ‹
› утрамбо́ўваць (12)
(9) трамбо́ўка ‹
› утрамбо́ўшчык (12)
(9) афарбо́ўка ‹
› утрапе́нне (9)
(13) пераафарбо́ўка ‹
› утрапе́ць (8)
(10) дафарбо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
