аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова утрамбоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
утрамбо́ўванне мн. утрамбо́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
утрамбо́ўвання мн. утрамбо́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
утрамбо́ўванню мн. утрамбо́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
утрамбо́ўванне мн. утрамбо́ўванні |
| Творны кім? чым? |
утрамбо́ўваннем мн. утрамбо́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
утрамбо́ўванні мн. утрамбо́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.
пішуцца разам, то-бок без прабелу:
збольшага, якраз, падчас
пісаць асобна:
на жаль
пісаць праз злучок:
то-бок
utramboŭvannie — беларуская лацінка
Слова утрамбоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік утрамбоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове утрамбоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› утрамбо́ваны (11)
(13) апламбо́ўванне ‹
› утрамбо́ваны (11)
(14) запламбо́ўванне ‹
› утрамбо́вачны (12)
(14) затрамбо́ўванне ‹
› утрамбо́ўвацца (13)
(14) вытрамбо́ўванне ‹
› утрамбо́ўваць (12)
(12) афарбо́ўванне ‹
› утрамбо́ўка (10)
(13) дафарбо́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
пасля піва ідзе піф-паф, вось і думай