аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова апламбоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апламбо́ўванне мн. апламбо́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
апламбо́ўвання мн. апламбо́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
апламбо́ўванню мн. апламбо́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
апламбо́ўванне мн. апламбо́ўванні |
| Творны кім? чым? |
апламбо́ўваннем мн. апламбо́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
апламбо́ўванні мн. апламбо́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Зла, як у казла, а сілы, як у камара.
беларусы не кажуць идёт — яны кажуць добре
і гэта вельмі-вельмі добреaplamboŭvannie — беларуская лацінка
Слова апламбоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апламбоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апламбоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апламбава́ны (11)
(14) выспрабо́ўванне ‹
› апламбавацца (12)
(13) выпрабо́ўванне ‹
› апламбава́ць (11)
(17) самавыпрабо́ўванне ‹
› апламбо́ўвацца (13)
(14) запламбо́ўванне ‹
› апламбо́ўваць (12)
(14) затрамбо́ўванне ‹
› апламбо́ўка (10)
(13) утрамбо́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».