STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пацвярджэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пацвярджэ́нне мн. пацвярджэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
пацвярджэ́ння мн. пацвярджэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
пацвярджэ́нню мн. пацвярджэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
пацвярджэ́нне мн. пацвярджэ́нні |
| Творны кім? чым? |
пацвярджэ́ннем мн. пацвярджэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пацвярджэ́нні мн. пацвярджэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто не бачыў вялікага, той з малога дзівіцца.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!pacviardžennie — беларуская лацінка
Слова пацвярджэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пацвярджэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пацёк + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пацвярджа́ць (11)
(12) зацвярджэ́нне ‹
› пацвярджа́ючы (12)
(16) самазацвярджэнне ‹
› пацвярджа́ючы (12)
(16) перазацвярджэ́нне ‹
› пацвярдзе́ць (11)
(11) сцвярджэ́нне ‹
› пацвярэ́жвацца (13)
(15) самасцвярджэ́нне ‹
› пацвярэ́жваць (12)
(16) жыццесцвярджэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
