апертура

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова апертура
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	аперту́ра мн. апертуры
Родны каго? чаго?	апертуры мн. апертур
Давальны каму? чаму?	апертуры мн. апертурам
Вінавальны каго? што?	апертуру мн. апертуры
Творны кім? чым?	апертурай, апертураю мн. апертурамі
Месны у кім? у чым?	апертуры мн. апертурах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

Купляйце беларускае!
Беларускае: смятана ГороденЪ, згушчонка РогачевЪ, піва ИдеалЪ, гарэлка БрестЪ-ЛитовскЪ.

apiertura — беларуская лацінка

Слова апертура (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: