пацінка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова пацінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	паці́нка мн. паці́нкі
Родны каго? чаго?	паці́нкі мн. паці́нак
Давальны каму? чаму?	паці́нцы мн. паці́нкам
Вінавальны каго? што?	паці́нку мн. паці́нкі
Творны кім? чым?	паці́нкай, паці́нкаю мн. паці́нкамі
Месны у кім? у чым?	паці́нцы мн. паці́нках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Абвестка ў Старажытным Егіпце:
Патрэбны працаўнікі. Не піраміда!

pacinka — беларуская лацінка

Слова пацінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: