STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пацьмяненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пацьмяне́нне мн. пацьмяне́нні |
| Родны каго? чаго? |
пацьмяне́ння мн. пацьмяне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
пацьмяне́нню мн. пацьмяне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
пацьмяне́нне мн. пацьмяне́нні |
| Творны кім? чым? |
пацьмяне́ннем мн. пацьмяне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пацьмяне́нні мн. пацьмяне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.
paćmianiennie — беларуская лацінка
Слова пацьмяненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пацьмяненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пацюкванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пацыфі́сцкі (10)
(10) прымяне́нне ‹
› пацьме́ць (8)
(15) правапрымяне́нне ‹
› пацьмяне́лы (10)
(12) непрымяне́нне ‹
› пацьмянецца (11)
(11) аслупяне́нне ‹
› пацьмяне́ць (10)
(10) брусяне́нне ‹
› пацэ́джаны (9)
(9) зацяне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
