мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
правапнава́ць — дзеяслоў правапрымяня́льнік — назоўнік
канцэпт

правапрымяненне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова правапрымяненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
правапрымяне́нне

мн.  правапрымяне́нні
Родны
каго? чаго?
правапрымяне́ння

мн.  правапрымяне́нняў
Давальны
каму? чаму?
правапрымяне́нню

мн.  правапрымяне́нням
Вінавальны
каго? што?
правапрымяне́нне

мн.  правапрымяне́нні
Творны
кім? чым?
правапрымяне́ннем

мн.  правапрымяне́ннямі
Месны
у кім? у чым?
правапрымяне́нні

мн.  правапрымяне́ннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто чужога не шануе, свайго мець не будзе.


— Здаецца, вы сказалі, што я вядзьмарка, старая баба, качарга і змяя, — ці праўда гэта?
— Гэта праўда, але я гэтага не казаў.


pravaprymianiennie — беларуская лацінка

Слова правапрымяненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік правапрымяненне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове правапрымяняльнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


правапнава́ны (12)

(12) аўтазмяненне

правапнава́цца (13)

(10) незмяненне

правапнава́ць (12)

(10) прымяне́нне

правапрымяня́льнік (17)

(12) непрымяне́нне

правапрымяня́льны (16)

(11) пацьмяне́нне

права́р (6)

(11) аслупяне́нне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

свой