Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

пачынальнік, -а, мужчынскі род
1. Той, хто пачынае што-н.; заснавальнік. Чалавек энцыклапедычнага складу, беларускі асветнік [Францыск Скарына] не толькі пачынальнік кнігадрукавання на ўсходнеславянскіх землях, але і доктар лекарскіх і свабодных навук — мовазнаўца, батанік і медык. ← Сцяпан Александровіч. Асабліва высока цаніў Купала дзейнасць Ігната Буйніцкага, аднаго з пачынальнікаў нацыянальнага тэатра. ← М. Ярош.
2. Той, хто пачынае спяваць валачобную песню.

❌

пачынальнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пачынальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пачына́льнік мн. пачына́льнікі
Родны каго? чаго?	пачына́льніка мн. пачына́льнікаў
Давальны каму? чаму?	пачына́льніку мн. пачына́льнікам
Вінавальны каго? што?	пачына́льніка мн. пачына́льнікаў
Творны кім? чым?	пачына́льнікам мн. пачына́льнікамі
Месны у кім? у чым?	пачына́льніку мн. пачына́льніках
Клічная форма	— мн. —

нечаканае:
даць петуха ‘вітацца ці развітвацца з кім-н.’, ‘цвёрда абяцаць што-н.’ і інш. (ужыванне выразу суправаджаецца поціскам рукі)

ідыёмы, якія мы страцілі

Слова пачынальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік пачынальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

пачынальнік

Навігатар

Мемчыкі