аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пачынанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пачына́нне мн. пачына́нні |
| Родны каго? чаго? |
пачына́ння мн. пачына́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
пачына́нню мн. пачына́нням |
| Вінавальны каго? што? |
пачына́нне мн. пачына́нні |
| Творны кім? чым? |
пачына́ннем мн. пачына́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пачына́нні мн. пачына́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
А калі б Neo быў антытаблетачнікам?
pačynannie — беларуская лацінка
Слова пачынанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пачынанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пачынка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пачына́льніца (12)
(8) зрына́нне ‹
› пачына́льніцтва (14)
(9) засына́нне ‹
› пачына́льны (10)
(9) зачына́нне ‹
› пачына́цца (9)
(12) распачына́нне ‹
› пачына́ць (8)
(10) прачына́нне ‹
› пачына́ючы (9)
(10) расчына́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.