STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прачынанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прачына́нне мн. прачына́нні |
| Родны каго? чаго? |
прачына́ння мн. прачына́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прачына́нню мн. прачына́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прачына́нне мн. прачына́нні |
| Творны кім? чым? |
прачына́ннем мн. прачына́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прачына́нні мн. прачына́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мухі дохнуць — пра каго-н. вельмі сумнага, нуднага або што-н. вельмі сумнае, нуднае
У маладосці мы здзекуемся з свайго арганізма, а потым ён з нас.
pračynannie — беларуская лацінка
Слова прачынанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прачынанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прачыстка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прачыкільга́ць (13)
(9) зачына́нне ‹
› прачыкіля́ць (11)
(9) пачына́нне ‹
› прачыкры́жыць (12)
(12) распачына́нне ‹
› прачына́цца (10)
(10) расчына́нне ‹
› прачы́нены (9)
(9) усчына́нне ‹
› прачы́нены (9)
(7) ка́панне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
