аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова усчынанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
усчына́нне мн. усчына́нні |
| Родны каго? чаго? |
усчына́ння мн. усчына́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
усчына́нню мн. усчына́нням |
| Вінавальны каго? што? |
усчына́нне мн. усчына́нні |
| Творны кім? чым? |
усчына́ннем мн. усчына́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
усчына́нні мн. усчына́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чым за морам віно піць, лепш у Нёмане вадзіцу.
— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.
usčynannie — беларуская лацінка
Слова усчынанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік усчынанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове усынавіцель + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› усча́ць (6)
(12) распачына́нне ‹
› усчо́ліць (8)
(10) прачына́нне ‹
› усчо́пацца (9)
(10) расчына́нне ‹
› усчына́цца (9)
(7) ка́панне ‹
› усчына́ць (8)
(7) капа́нне ‹
› усчыня́ць (8)
(11) самакапа́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Навагрудак