мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самакапанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самакапа́нне мн. самакапа́нні |
| Родны каго? чаго? |
самакапа́ння мн. самакапа́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самакапа́нню мн. самакапа́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самакапа́нне мн. самакапа́нні |
| Творны кім? чым? |
самакапа́ннем мн. самакапа́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самакапа́нні мн. самакапа́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)— Я псіхатэрапеўт, я лячу людзям псіхіку.
— Я педыятр, я лячу дзяцей.
— А я стаматолаг, я лячу ў Дубай.
samakapannie — беларуская лацінка
Слова самакапанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самакапанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самакармушка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаканцэнтра́цыя (16)
(9) усчына́нне ‹
› самакапа́льніцкі (15)
(7) капа́нне ‹
› самакапа́льніцтва (16)
(7) ка́панне ‹
› самакарму́шка (12)
(7) ла́панне ‹
› самакарэктава́нне (16)
(9) салапа́нне ‹
› самакарэктава́цца (16)
(8) шла́панне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.