аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова самакармушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самакарму́шка мн. самакарму́шкі |
| Родны каго? чаго? |
самакарму́шкі мн. самакарму́шак |
| Давальны каму? чаму? |
самакарму́шцы мн. самакарму́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
самакарму́шку мн. самакарму́шкі |
| Творны кім? чым? |
самакарму́шкай, самакарму́шкаю мн. самакарму́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
самакарму́шцы мн. самакарму́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)
У прававой дзяржаве павінен кіраваць закон, а не асоба.
Леў Сапегаsamakarmuška — беларуская лацінка
Слова самакармушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самакармушка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самакарэктаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самакапа́льніцкі (15)
(5) му́шка ‹
› самакапа́льніцтва (16)
(5) му́шка ‹
› самакапа́нне (11)
(8) карму́шка ‹
› самакарэктава́нне (16)
(12) аўтакарму́шка ‹
› самакарэктава́цца (16)
(9) васьму́шка ‹
› самакарэктава́цца (16)
(8) стану́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Што тут не так?