аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самакарэктаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самакарэктава́нне мн. самакарэктава́нні |
| Родны каго? чаго? |
самакарэктава́ння мн. самакарэктава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самакарэктава́нню мн. самакарэктава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самакарэктава́нне мн. самакарэктава́нні |
| Творны кім? чым? |
самакарэктава́ннем мн. самакарэктава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самакарэктава́нні мн. самакарэктава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
кожны робіць памылкі
нармальная рэакцыя: дзякуй, буду ведаць
ненармальная рэакцыя: ідзі ў сраку, душніла, я невук і мне гэта нравіцца
samakarektavannie — беларуская лацінка
Слова самакарэктаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самакарэктаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самакарэкціроўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самакапа́льніцтва (16)
(14) інструктава́нне ‹
› самакапа́нне (11)
(10) дыктава́нне ‹
› самакарму́шка (12)
(12) карэктава́нне ‹
› самакарэктава́цца (16)
(12) дэтэктава́нне ‹
› самакарэктава́цца (16)
(16) аўтадэтэктаванне ‹
› самакарэктава́ць (15)
(11) гвалтава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.