STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пашана
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
паша́на мн. паша́ны |
| Родны каго? чаго? |
паша́ны мн. паша́н |
| Давальны каму? чаму? |
паша́не мн. паша́нам |
| Вінавальны каго? што? |
паша́ну мн. паша́ны |
| Творны кім? чым? |
паша́най, паша́наю мн. паша́намі |
| Месны у кім? у чым? |
паша́не мн. паша́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не хваліся травою, а хваліся сенам.
Не хвалі каня трэцяга дня, а хвалі трэцяга году.
— Тата, чаму гэтыя людзі называюць цябе расістам?
— Гэта не людзі, сынку.
pašana — беларуская лацінка
Слова пашана (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пашана — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пашанаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паша́маць (8)
(11) прыплю́шчана ‹
› пашамбе́рыць (11)
(8) набы́чана ‹
› паша́мкаць (9)
(12) спанталы́чана ‹
› пашанава́льны (12)
(10) самапаша́на ‹
› пашанава́нне (11)
(8) непаша́на ‹
› пашанава́ны (10)
(9) непраша́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо