аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пашанаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пашанава́нне мн. пашанава́нні |
| Родны каго? чаго? |
пашанава́ння мн. пашанава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
пашанава́нню мн. пашанава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
пашанава́нне мн. пашанава́нні |
| Творны кім? чым? |
пашанава́ннем мн. пашанава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пашанава́нні мн. пашанава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд
песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)
Што за смажаніна выйшла — невядома, бо з'едзена яна была ў адзін міг. (Янка Маўр)
pašanavannie — беларуская лацінка
Слова пашанаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пашанаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пашанка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паша́мкаць (9)
(13) самашанава́нне ‹
› паша́на (6)
(14) іконашанава́нне ‹
› пашанава́льны (12)
(13) чынашанава́нне ‹
› пашанава́ны (10)
(12) таршанава́нне ‹
› пашанава́ны (10)
(10) ушанава́нне ‹
› пашанава́цца (11)
(11) штабнава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.