аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самашанаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самашанава́нне мн. самашанава́нні |
| Родны каго? чаго? |
самашанава́ння мн. самашанава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самашанава́нню мн. самашанава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самашанава́нне мн. самашанава́нні |
| Творны кім? чым? |
самашанава́ннем мн. самашанава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самашанава́нні мн. самашанава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Набок, грыбок, баравік едзе.
Ведай, каток, свой куток.
Пасля мацоўні я люблю ўмяць дзве шаўрмы… Жартую, не хаджу я ў мацоўню.
samašanavannie — беларуская лацінка
Слова самашанаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самашанаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самашкадаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самачы́нны (9)
(13) тэлефанава́нне ‹
› самачы́нства (11)
(9) шанава́нне ‹
› самачы́нстваваць (15)
(13) богашанава́нне ‹
› самашкадава́нне (14)
(14) іконашанава́нне ‹
› са́мба (5)
(13) чынашанава́нне ‹
› самбі́ст (7)
(11) пашанава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.