аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пашырэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пашырэ́нне мн. пашырэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
пашырэ́ння мн. пашырэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
пашырэ́нню мн. пашырэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
пашырэ́нне мн. пашырэ́нні |
| Творны кім? чым? |
пашырэ́ннем мн. пашырэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пашырэ́нні мн. пашырэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прыгожае:
хутка = шпарка
ціхутка = марудна
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
pašyrennie — беларуская лацінка
Слова пашырэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пашырэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пашыў + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пашы́рыцца (9)
(8) віхрэ́нне ‹
› пашы́рыць (8)
(10) завіхрэ́нне ‹
› пашырэ́лы (8)
(9) адсырэ́нне ‹
› пашырэ́ць (8)
(12) распашырэ́нне ‹
› пашы́ты (6)
(10) расшырэ́нне ‹
› пашы́ты (6)
(6) юрэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.