аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова юрэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
юрэ́нне мн. юрэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
юрэ́ння мн. юрэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
юрэ́нню мн. юрэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
юрэ́нне мн. юрэ́нні |
| Творны кім? чым? |
юрэ́ннем мн. юрэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
юрэ́нні мн. юрэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як пойдзеш нацянькі, то праходзіш тры дзянькі.
нацянькі́ — самым кароткім шляхам, наўпрост— А як так выйшла што такая прыгожая дзяўчына адна?
— Перад «што» коска.
jurennie — беларуская лацінка
Слова юрэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік юрэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове юс + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› юры́стка (7)
(9) пашырэ́нне ‹
› юры́цца (6)
(12) распашырэ́нне ‹
› юры́ць (5)
(10) расшырэ́нне ‹
› ю́с (2)
(9) завярэ́нне ‹
› ю́савы (5)
(9) азвярэ́нне ‹
› юстынія́нскі (11)
(11) учацвярэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.