STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова юрыстка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
юры́стка мн. юры́сткі |
| Родны каго? чаго? |
юры́сткі мн. юры́стак |
| Давальны каму? чаму? |
юры́стцы мн. юры́сткам |
| Вінавальны каго? што? |
юры́стку мн. юры́стак |
| Творны кім? чым? |
юры́сткай, юры́сткаю мн. юры́сткамі |
| Месны у кім? у чым? |
юры́стцы мн. юры́стках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
дзіўна быць у адных гадах з людзьмі ў гадах
jurystka — беларуская лацінка
Слова юрыстка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік юрыстка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове юрэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› юрыско́нсульцтва (15)
(9) вы́хрыстка ‹
› юрыспрудэ́нцыя (13)
(11) пярэ́хрыстка ‹
› юры́ст (5)
(11) пленэры́стка ‹
› юры́цца (6)
(13) мініяцюры́стка ‹
› юры́ць (5)
(13) канцыляры́стка ‹
› юрэ́нне (6)
(11) граматы́стка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
