аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апінянка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апіня́нка мн. апіня́нкі |
| Родны каго? чаго? |
апіня́нкі мн. апіня́нак |
| Давальны каму? чаму? |
апіня́нцы мн. апіня́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
апіня́нку мн. апіня́нкі |
| Творны кім? чым? |
апіня́нкай, апіня́нкаю мн. апіня́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
апіня́нцы мн. апіня́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не хваліся травою, а хваліся сенам.
Не хвалі каня трэцяга дня, а хвалі трэцяга году.
Беларусы не імперцы.
ТАК, АЛЕ… дзяржаву назвалі ВЯЛІКАЕ Княства Літоўскае.
Беларусы талерантныя.
ТАК, АЛЕ… паспрабуй сказаць суседзям, што геі таксама людзі.
«Хавайся ў бульбу».
ТАК, АЛЕ… колькі разоў вы хаваліся ў бульбу?
apinianka — беларуская лацінка
Слова апінянка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апінянка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апірка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апіна́цца (8)
(11) сардзіня́нка ‹
› апіна́ць (7)
(8) гліня́нка ‹
› апі́нія (6)
(8) гліня́нка ‹
› апіра́цца (8)
(10) абапіня́нка ‹
› апіра́ць (7)
(8) афі́нянка ‹
› апі́рка (6)
(8) афіня́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.