мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апірка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апі́рка мн. апі́ркі |
| Родны каго? чаго? |
апі́ркі мн. апі́рак |
| Давальны каму? чаму? |
апі́рцы мн. апі́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
апі́рку мн. апі́ркі |
| Творны кім? чым? |
апі́ркай, апі́ркаю мн. апі́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
апі́рцы мн. апі́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
непісьменна:
самы лепшы, прыгажэйшы горад, гэтая цукерка смачней
Беларусы не імперцы.
ТАК, АЛЕ… дзяржаву назвалі ВЯЛІКАЕ Княства Літоўскае.
Беларусы талерантныя.
ТАК, АЛЕ… паспрабуй сказаць суседзям, што геі таксама людзі.
«Хавайся ў бульбу».
ТАК, АЛЕ… колькі разоў вы хаваліся ў бульбу?
apirka — беларуская лацінка
Слова апірка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апірка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апірышча + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апіня́нка (8)
(8) башкі́рка ‹
› апіра́цца (8)
(10) сандамі́рка ‹
› апіра́ць (7)
(8) кашмі́рка ‹
› апі́рышча (8)
(7) запі́рка ‹
› апіса́льна (9)
(7) капі́рка ‹
› апіса́льна-апавяда́льны (21)
(8) по́дпірка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.