STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аплікантка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апліка́нтка мн. апліка́нткі |
| Родны каго? чаго? |
апліка́нткі мн. апліка́нтак |
| Давальны каму? чаму? |
апліка́нтцы мн. апліка́нткам |
| Вінавальны каго? што? |
апліка́нтку мн. апліка́нтак |
| Творны кім? чым? |
апліка́нткай, апліка́нткаю мн. апліка́нткамі |
| Месны у кім? у чым? |
апліка́нтцы мн. апліка́нтках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
Патолагаанатам памёр, але ўсё роўна паехаў на працу.
aplikantka — беларуская лацінка
Слова аплікантка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аплікантка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апліката + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аплі́к (5)
(8) педа́нтка ‹
› аплікава́цца (11)
(11) каменда́нтка ‹
› апліка́нт (8)
(13) сімпатыза́нтка ‹
› апліка́та (8)
(13) кваліфіка́нтка ‹
› апліка́тар (9)
(9) штука́нтка ‹
› аплікату́ра (10)
(10) музыка́нтка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
