STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова перадплюсна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
перадплюсна́ мн. перадплю́сны, (2, 3, 4) перадплюсны́ |
| Родны каго? чаго? |
перадплюсны́ мн. перадплю́снаў |
| Давальны каму? чаму? |
перадплюсне́ мн. перадплю́снам |
| Вінавальны каго? што? |
перадплюсну́ мн. перадплю́сны, (2, 3, 4) перадплюсны́ |
| Творны кім? чым? |
перадплюсно́й, перадплюсно́ю мн. перадплю́снамі |
| Месны у кім? у чым? |
перадплюсне́ мн. перадплю́снах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
— Дарагая, мо 0.5 піва?
— Не!
— Але ты ж любіш піва!
— Люблю, але я так мала не буду.
pieradpliusna — беларуская лацінка
Слова перадплюсна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік перадплюсна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове перадполле + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› перадплечавы́ (12)
(9) непачэ́сна ‹
› перадпле́чча (11)
(7) нячэ́сна ‹
› перадплу́жнік (12)
(6) плюсна́ ‹
› перадплюснявы́ (13)
(6) гню́сна ‹
› перадпо́лле (10)
(4) я́сна ‹
› перадпрагля́д (12)
(10) я́сным-я́сна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
