STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова плюсна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плюсна́ мн. плю́сны, (2, 3, 4) плюсны́ |
| Родны каго? чаго? |
плюсны́ мн. плю́снаў |
| Давальны каму? чаму? |
плюсне́ мн. плю́снам |
| Вінавальны каго? што? |
плюсну́ мн. плю́сны, (2, 3, 4) плюсны́ |
| Творны кім? чым? |
плюсно́й, плюсно́ю мн. плю́снамі |
| Месны у кім? у чым? |
плюсне́ мн. плю́снах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Шчасце ўсюды, дзе захочаш.
«Сысці ты можаш толькі ў магілу, а з працы — звольніцца», — сказаў дырэктар і не падпісаў тваю заяву.
pliusna — беларуская лацінка
Слова плюсна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плюсна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плюснік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плюсквамперфе́кт (15)
(7) пачэ́сна ‹
› плюсквамперфе́ктны (17)
(9) непачэ́сна ‹
› плю́скі (6)
(7) нячэ́сна ‹
› плю́сневы (8)
(11) перадплюсна́ ‹
› плю́снік (7)
(6) гню́сна ‹
› плю́снуцца (9)
(4) я́сна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо