аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова плюснік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плю́снік мн. плю́снікі |
| Родны каго? чаго? |
плю́сніка мн. плю́снікаў |
| Давальны каму? чаму? |
плю́сніку мн. плю́снікам |
| Вінавальны каго? што? |
плю́снік мн. плю́снікі |
| Творны кім? чым? |
плю́снікам мн. плю́снікамі |
| Месны у кім? у чым? |
плю́сніку мн. плю́сніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.
З трох пунктаў — наяўнасць дзяцей, парадак у хаце, нармальная псіхіка — адначасова можна мець толькі два.
pliusnik — беларуская лацінка
Слова плюснік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плюснік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плюсоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плю́скі (6)
(14) васьміпо́люснік ‹
› плюсна́ (6)
(12) шматпо́люснік ‹
› плю́сневы (8)
(15) чатырохпо́люснік ‹
› плю́снуцца (9)
(7) гню́снік ‹
› плю́снуць (8)
(6) лясні́к ‹
› плюснявы́ (8)
(8) баля́снік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.