аплявушына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова аплявушына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	апляву́шына мн. апляву́шыны
Родны каго? чаго?	апляву́шыны мн. апляву́шын
Давальны каму? чаму?	апляву́шыне мн. апляву́шынам
Вінавальны каго? што?	апляву́шыну мн. апляву́шыны
Творны кім? чым?	апляву́шынай, апляву́шынаю мн. апляву́шынамі
Месны у кім? у чым?	апляву́шыне мн. апляву́шынах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Беларусы не мацюкаюцца — беларусы праклінаюць.

беларускія праклёны

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

apliavušyna — беларуская лацінка

Слова аплявушына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: