STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аплявушына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апляву́шына мн. апляву́шыны |
| Родны каго? чаго? |
апляву́шыны мн. апляву́шын |
| Давальны каму? чаму? |
апляву́шыне мн. апляву́шынам |
| Вінавальны каго? што? |
апляву́шыну мн. апляву́шыны |
| Творны кім? чым? |
апляву́шынай, апляву́шынаю мн. апляву́шынамі |
| Месны у кім? у чым? |
апляву́шыне мн. апляву́шынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як жаба цыцкі дасць
(‘нічога няма’, рус. хоть шаром покати)
— Будзь спакойны, Валер. Усё будзе добра.
— Але маё імя Сяргей.
— Я ведаю. Гэта я Валер.
apliavušyna — беларуская лацінка
Слова аплявушына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аплявушына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аплятанік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аплява́ць (8)
(8) рэйсшы́на ‹
› апляву́згаць (11)
(9) трыбушы́на ‹
› апляву́ха (8)
(9) праву́шына ‹
› апляву́шыць (10)
(9) праду́шына ‹
› апля́жыць (8)
(8) адду́шына ‹
› аплясне́лы (9)
(8) па́зушына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
