STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова трыбушына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
трыбушы́на мн. трыбушы́ны |
| Родны каго? чаго? |
трыбушы́ны мн. трыбушы́н |
| Давальны каму? чаму? |
трыбушы́не мн. трыбушы́нам |
| Вінавальны каго? што? |
трыбушы́ну мн. трыбушы́ны |
| Творны кім? чым? |
трыбушы́най, трыбушы́наю мн. трыбушы́намі |
| Месны у кім? у чым? |
трыбушы́не мн. трыбушы́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
гандэ́лак — закусачная
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы— У цябе быў хто-небудзь да мяне?
— Сёння?
trybušyna — беларуская лацінка
Слова трыбушына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік трыбушына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове трыбушэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› трыбухо́васць (12)
(8) старшына́ ‹
› трыбухо́вы (9)
(9) паўаршы́на ‹
› трыбушо́нік (10)
(8) рэйсшы́на ‹
› трыбушыцца (10)
(9) праву́шына ‹
› трыбушы́ць (9)
(10) апляву́шына ‹
› трыбушэ́нне (10)
(9) праду́шына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
