STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова трыбуховасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
трыбухо́васць мн. трыбухо́васці |
| Родны каго? чаго? |
трыбухо́васці мн. трыбухо́васцяў, трыбухо́васцей |
| Давальны каму? чаму? |
трыбухо́васці мн. трыбухо́васцям |
| Вінавальны каго? што? |
трыбухо́васць мн. трыбухо́васці |
| Творны кім? чым? |
трыбухо́васцю мн. трыбухо́васцямі |
| Месны у кім? у чым? |
трыбухо́васці мн. трыбухо́васцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.
— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.
trybuchovasć — беларуская лацінка
Слова трыбуховасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік трыбуховасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове трыбушонік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› трыбуха́ты (9)
(12) павярхо́васць ‹
› трыбуха́ч (8)
(16) малапавярхо́васць ‹
› трыбухі́ (7)
(11) выбухо́васць ‹
› трыбухо́вы (9)
(9) духо́васць ‹
› трыбушо́нік (10)
(11) недухо́васць ‹
› трыбушы́на (9)
(12) паспяхо́васць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
