аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
апо́стальства — назоўнік апо́сум — назоўнік
канцэпт

апостраф

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова апостраф
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 апо́страф

мн.  апо́страфы
Родны
каго? чаго?		 апо́страфа

мн.  апо́страфаў
Давальны
каму? чаму?		 апо́страфу

мн.  апо́страфам
Вінавальны
каго? што?		 апо́страф

мн.  апо́страфы
Творны
кім? чым?		 апо́страфам

мн.  апо́страфамі
Месны
у кім? у чым?		 апо́страфе

мн.  апо́страфах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Смачнога!
Сыць, Божа! Сыць вам, людцы!
Смачна есці!

Да сы́ці — уволю, удосталь, да адвалу.
Наесціся да сыці. Нацешыцца да сыці.

Праграміст радуецца, калі запрацавала. Тэсціроўшчык радуецца, калі не запрацавала.

Калі ты адначасова Т і П, то гэта дарога ў дурку.

apostraf — беларуская лацінка

Слова апостраф (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік апостраф — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове апосум + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› апо́стал (7)

(9) хвалягра́ф ‹

› апо́стальскі (11)

(11) фланелягра́ф ‹

› апо́стальства (12)

(10) аблсаўпра́ф ‹

› апо́сум (6)

(5) штра́ф ‹

› апо́ўдні (7)

(5) жыраф ‹

› апо́ўдня (7)

(7) філо́саф ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

апостраф і катастрофа