STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова апосум
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апо́сум мн. апо́сумы |
| Родны каго? чаго? |
апо́сума мн. апо́сумаў |
| Давальны каму? чаму? |
апо́суму мн. апо́сумам |
| Вінавальны каго? што? |
апо́сума мн. апо́сумаў |
| Творны кім? чым? |
апо́сумам мн. апо́сумамі |
| Месны у кім? у чым? |
апо́суме мн. апо́сумах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
аняго́ж, аня́ж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо
Калі ты купіў файны кубачак, а на ім налепачка, а ты перфекцыяніст і не любіш налепкі на кубках і таму зняў тую злашчасную налепку, а там злаліпучы клей і не адмываецца — налі алей (сланечнікавы), пачакай 20 хвілін і памый.
прыходзьце на старнік па лайфхакіaposum — беларуская лацінка
Слова апосум (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апосум — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апоўзень + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апо́стальскі (11)
(3) су́м ‹
› апо́стальства (12)
(9) таўстасу́м ‹
› апо́страф (8)
(10) цынагло́сум ‹
› апо́ўдні (7)
(9) уніве́рсум ‹
› апо́ўдня (7)
(10) петрала́тум ‹
› апо́ўзаць (8)
(10) ультыма́тум ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
