апраметнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова апраметнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	апраме́тнік мн. апраме́тнікі
Родны каго? чаго?	апраме́тніка мн. апраме́тнікаў
Давальны каму? чаму?	апраме́тніку мн. апраме́тнікам
Вінавальны каго? што?	апраме́тніка мн. апраме́тнікаў
Творны кім? чым?	апраме́тнікам мн. апраме́тнікамі
Месны у кім? у чым?	апраме́тніку мн. апраме́тніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Які розум, такая і гаворка.

Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.

apramietnik — беларуская лацінка

Слова апраметнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: