STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова апраўлянне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апраўля́нне мн. апраўля́нні |
| Родны каго? чаго? |
апраўля́ння мн. апраўля́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
апраўля́нню мн. апраўля́нням |
| Вінавальны каго? што? |
апраўля́нне мн. апраўля́нні |
| Творны кім? чым? |
апраўля́ннем мн. апраўля́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
апраўля́нні мн. апраўля́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У крывым воку ўсё крывое.
— Тата, што такое некампетэнтнасць і абыякавасць?
— Я не ведаю, мне да лямпачкі.
apraŭliannie — беларуская лацінка
Слова апраўлянне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апраўлянне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апраўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апраўле́нне (10)
(11) размаўля́нне ‹
› апра́ўлены (9)
(9) умаўля́нне ‹
› апра́ўлены (9)
(11) прымаўля́нне ‹
› апраўля́ны (9)
(11) запраўля́нне ‹
› апраўля́цца (10)
(10) спраўля́нне ‹
› апраўля́ць (9)
(10) упраўля́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
