апраўлянне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова апраўлянне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	апраўля́нне мн. апраўля́нні
Родны каго? чаго?	апраўля́ння мн. апраўля́нняў
Давальны каму? чаму?	апраўля́нню мн. апраўля́нням
Вінавальны каго? што?	апраўля́нне мн. апраўля́нні
Творны кім? чым?	апраўля́ннем мн. апраўля́ннямі
Месны у кім? у чым?	апраўля́нні мн. апраўля́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ні да танца, ні да ружанца

пра няўмелага, ні на што не здатнага чалавека

правільна: бульбу спярша памыць, потым пачысціць, потым памыць яшчэ раз
і трэба мець калекцыю днушак: для сырога мяса, для хлеба, для гародніны-садавіны і г. д.

што вачамі лыпаем?

apraŭliannie — беларуская лацінка

Слова апраўлянне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: