умаўлянне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова умаўлянне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	умаўля́нне мн. умаўля́нні
Родны каго? чаго?	умаўля́ння мн. умаўля́нняў
Давальны каму? чаму?	умаўля́нню мн. умаўля́нням
Вінавальны каго? што?	умаўля́нне мн. умаўля́нні
Творны кім? чым?	умаўля́ннем мн. умаўля́ннямі
Месны у кім? у чым?	умаўля́нні мн. умаўля́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Без гаспадынькі хата, што дзень без сонца.

28 гадоў.
Дзіцячыя спадзяванні: уласны дом, машына, кватэра, муж, двое дзяцей, бацькі на маім забеспячэнні.
Рэчаіснасць: купіла прыкалдэсны ражок для абутку.

umaŭliannie — беларуская лацінка

Слова умаўлянне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: