STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова апрашчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апрашчэ́нне мн. апрашчэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
апрашчэ́ння мн. апрашчэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
апрашчэ́нню мн. апрашчэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
апрашчэ́нне мн. апрашчэ́нні |
| Творны кім? чым? |
апрашчэ́ннем мн. апрашчэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
апрашчэ́нні мн. апрашчэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Трапаць (мянціць, малоць) языком — гаварыць шмат і без толку, гаварыць бязглуздзіцу.
— Доктар, а можна я свае сімптомы загуглю?
— Не займайцеся самалячэннем! Я сам загуглю.
apraščennie — беларуская лацінка
Слова апрашчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апрашчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апрашчэнства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апрашча́цца (10)
(10) нарашчэ́нне ‹
› апрашча́ць (9)
(9) зрашчэ́нне ‹
› апрашчо́нік (10)
(11) незрашчэ́нне ‹
› апрашчэ́нства (12)
(10) спрашчэ́нне ‹
› апроставало́сіцца (16)
(9) трашчэ́нне ‹
› апро́стванне (11)
(11) прырашчэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
