аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова апростванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апро́стванне мн. апро́стванні |
| Родны каго? чаго? |
апро́ствання мн. апро́стванняў |
| Давальны каму? чаму? |
апро́стванню мн. апро́стванням |
| Вінавальны каго? што? |
апро́стванне мн. апро́стванні |
| Творны кім? чым? |
апро́стваннем мн. апро́стваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
апро́стванні мн. апро́стваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі хлеб у возе, то няма бяды ў дарозе.
— Чаму вы сталі выкладчыкам?
— Разумееш… Калі размаўляць з сабой сам-насам, гэта шызанутасць. А калі размаўляць з сабой пры студэнтах — гэта лекцыя.
aprostvannie — беларуская лацінка
Слова апростванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апростванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апрош + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апрашчэ́нне (10)
(13) пахру́мстванне ‹
› апрашчэ́нства (12)
(12) нахво́стванне ‹
› апроставало́сіцца (16)
(13) падхво́стванне ‹
› апро́ствацца (11)
(11) спро́стванне ‹
› апро́стваць (10)
(13) распро́стванне ‹
› апро́ч (5)
(12) выпро́стванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.