аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова персаналка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
персана́лка мн. персана́лкі |
| Родны каго? чаго? |
персана́лкі мн. персана́лак |
| Давальны каму? чаму? |
персана́лцы мн. персана́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
персана́лку мн. персана́лкі |
| Творны кім? чым? |
персана́лкай, персана́лкаю мн. персана́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
персана́лцы мн. персана́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не спяшайся языком, а спяшайся справаю.
Прыказка.— Ваша прапанова яшчэ ў сіле?
— Так.
— Тады я зноў адмаўляюся.
piersanalka — беларуская лацінка
Слова персаналка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік персаналка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове персаніфікацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› персаналі́ст (11)
(11) экстрэма́лка ‹
› персаналісты́чны (15)
(10) гватэма́лка ‹
› персана́лія (10)
(11) распраналка ‹
› персана́льна (11)
(10) маргіна́лка ‹
› персана́льны (11)
(10) арыгіна́лка ‹
› персаніфікава́на (15)
(9) камуна́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Калі даведаўся, што лайно — гэта штука бялізны, а не гаўно.