Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 персона, -ы, жаночы род
  1. з азначэннем. кніжны стыль і у іранічным сэнсе Асоба, чалавек. На сцяне вісеў партрэт міністра шляхоў зносін, але Блок, здавалася, касаваў яго сваёю персонаю. ← Якуб Колас. // Важная, значная асоба. Расказваюць, аднаго разу па чыгунцы праз горад праязджала нейкая вельмі важная персона. Айзік ніяк не мог прабіцца ў вагон, сфатаграфаваць яе. ← Раман Сабаленка. Не ляжыць да яго, пэўна, сэрца яе. Але ж бацька хлапца не малая персона. І дзяўчына надзею хлапцу падае. ← Анатоль Вялюгін.
  2. Чалавек, асоба (за сталом). Накрыць стол на пяць персон.
  •••
  Персона грата (лац. persona grata — пажаданая асоба) — а) дыпламат, кандыдатура якога на дыпламатычны пост адобрана ўрадам той краіны, куды ён накіраваны; б) (устарэлае і у іранічным сэнсе) пра чалавека, які карыстаецца асобымі прывілеямі, прыхільнасцю з боку высокапастаўленай асобы.
  Персона нон грата (лац. persona non grata) — дыпламатычны прадстаўнік, які не карыстаецца давер'ем з боку ўрада дзяржавы, куды ён назначаецца.
  Уласнай персонай (жартаўлівае) — сам, асабіста. — Вось ён, уласнай персонай, — пачуўся ў гэты час з парога мужчынскі голас. ← Алена Васілевіч. [Камендант] часам сам, мінаючы кур'ера, прыносіць ёй паперы, уласнай персонай заходзіць да яе. ← Міхась Лынькоў.
   [Лац. persona.]