STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сона
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
со́на мн. со́ны |
| Родны каго? чаго? |
со́ны мн. со́н |
| Давальны каму? чаму? |
со́не мн. со́нам |
| Вінавальны каго? што? |
со́ну мн. со́ны |
| Творны кім? чым? |
со́най, со́наю мн. со́намі |
| Месны у кім? у чым? |
со́не мн. со́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад усіх бочак шпунт; пад усе бочкі шпунт — пра чалавека, якога калі трэба і калі не трэба пасылаюць выконваць розныя даручэнні, просьбы.
Польск. szpunt ад ням. spund.Раз'юшвае, калі хочаш пукнуць у таксі, а яно ўсё яшчэ не прыехала.
sona — беларуская лацінка
Слова сона (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сона — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сонг + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› со́маў (5)
(8) ізахро́на ‹
› со́мік (5)
(13) брахістахро́на ‹
› со́н (3)
(8) сінхро́на ‹
› со́нарны (7)
(7) персо́на ‹
› со́нг (4)
(4) то́на ‹
› со́нейка (7)
(10) бру́та-то́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
