аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пінта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пі́нта мн. пі́нты |
| Родны каго? чаго? |
пі́нты мн. пі́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
пі́нце мн. пі́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
пі́нту мн. пі́нты |
| Творны кім? чым? |
пі́нтай, пі́нтаю мн. пі́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
пі́нце мн. пі́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як прыгожа сказаць неразбярыха:
к у л а м е́ с а
эх, зараз бы марозіва ў вафельцы
pinta — беларуская лацінка
Слова пінта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пінта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пінцыраванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Пі́нск (5)
(10) кампане́нта ‹
› пі́нска-івацэ́віцкі (17)
(10) экспане́нта ‹
› пі́нскі (6)
(6) кві́нта ‹
› пінцы́раванне (12)
(5) го́нта ‹
› пінцырава́нне (12)
(5) ко́нта ‹
› пінцыро́ўка (10)
(7) а-ко́нта ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.