аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
пісе́ц — назоўнік піскані́на — назоўнік
канцэпт

піск

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова піск
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 пі́ск

мн.  пі́скі
Родны
каго? чаго?		 пі́ску

мн.  пі́скаў
Давальны
каму? чаму?		 пі́ску

мн.  пі́скам
Вінавальны
каго? што?		 пі́ск

мн.  пі́скі
Творны
кім? чым?		 пі́скам

мн.  пі́скамі
Месны
у кім? у чым?		 пі́ску

мн.  пі́сках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

Учора ты шчэ малады і безразважны, а сёння ўжо фанат аэрагрыля.

учора зух, а сёння скуф

pisk — беларуская лацінка

Слова піск (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік піск — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове пісканіна + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› пісаць (6)

(9) трахілі́ск ‹

› піса́ць (6)

(7) прамі́ск ‹

› пісе́ц (5)

(6) мені́ск ‹

› піскані́на (9)

(6) по́піск ‹

› пісканне (8)

(8) контрі́ск ‹

› пі́скат (6)

(4) фі́ск ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

прастаяць тысячы гадоў