аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова піурыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
піуры́я мн. піуры́і |
| Родны каго? чаго? |
піуры́і мн. піуры́й, піуры́яў |
| Давальны каму? чаму? |
піуры́і мн. піуры́ям |
| Вінавальны каго? што? |
піуры́ю мн. піуры́і |
| Творны кім? чым? |
піуры́яй, піуры́яю мн. піуры́ямі |
| Месны у кім? у чым? |
піуры́і мн. піуры́ях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Старое памятай, але жыві новым.
— Падымі мяне па-над зямлёю, падымі мяне ў светлы абшар!
— Паважаны, выйдзіце з ліфта, гэта апошні паверх.
piuryja — беларуская лацінка
Слова піурыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік піурыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове піўбар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пі́тынг (6)
(10) полакіуры́я ‹
› пітырыя́зіс (10)
(8) паліурыя ‹
› пітэка́нтрап (11)
(8) поліуры́я ‹
› піўба́р (6)
(5) ку́рыя ‹
› піўзаво́д (8)
(10) ігласку́рыя ‹
› піўко (5)
(8) сейму́рыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.