аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
піяланефрыт — назоўнік пія́на — назоўнік
канцэпт

піяліт

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова піяліт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 піяліт

мн.  —
Родны
каго? чаго?		 піяліту

мн.  —
Давальны
каму? чаму?		 піяліту

мн.  —
Вінавальны
каго? што?		 піяліт

мн.  —
Творны
кім? чым?		 піялітам

мн.  —
Месны
у кім? у чым?		 піяліце

мн.  —
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І ціхая цішыня гром прыносіць.


Хлеб даставаўся цяжка. Кінуць яго быў смяротны грэх. Абраніўшы, трэ было падняць кавалак, пацалаваць і сказаць: «Даруй, божухна». Хлеб абагаўлялі.

Уладзімір Караткевіч, «Зямля пад белымі крыламі»

pijalit — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

назоўнік піяліт — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове піяна + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› піядэрмі́я (9)

(12) каўстабіялі́т ‹

› піяла́ (5)

(6) гіялі́т ‹

› піяланефрыт (11)

(6) міяліт ‹

› пія́на (5)

(8) сепіялі́т ‹

› пія́на (5)

(7) афіялі́т ‹

› піяне́р (6)

(6) хіялі́т ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

вінаваць сябе