STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова піяла
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
піяла́ мн. піялы́ |
| Родны каго? чаго? |
піялы́ мн. пія́л |
| Давальны каму? чаму? |
піяле́ мн. піяла́м |
| Вінавальны каго? што? |
піялу́ мн. піялы́ |
| Творны кім? чым? |
піяло́й, піяло́ю мн. піяла́мі |
| Месны у кім? у чым? |
піяле́ мн. піяла́х |
| Клічная форма | — мн. — |
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пія́ла мн. пія́лы |
| Родны каго? чаго? |
пія́лы мн. пія́л |
| Давальны каму? чаму? |
пія́ле мн. пія́лам |
| Вінавальны каго? што? |
пія́лу мн. пія́лы |
| Творны кім? чым? |
пія́лай, пія́лаю мн. пія́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
пія́ле мн. пія́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мухі дохнуць — пра каго-н. вельмі сумнага, нуднага або што-н. вельмі сумнае, нуднае
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
pijala — беларуская лацінка
Слова піяла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік піяла — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове піяланефрыт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› піэтэ́т (6)
(6) абвя́ла ‹
› піяге́нны (8)
(6) дазя́ла ‹
› піядэрмі́я (9)
(5) лія́ла ‹
› піяланефрыт (11)
(5) фія́ла ‹
› піяліт (6)
(4) мя́ла ‹
› пія́на (5)
(5) амяла́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
