STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова фіяла
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фія́ла мн. фія́лы |
| Родны каго? чаго? |
фія́лы мн. фія́л |
| Давальны каму? чаму? |
фія́ле мн. фія́лам |
| Вінавальны каго? што? |
фія́лу мн. фія́лы |
| Творны кім? чым? |
фія́лай, фія́лаю мн. фія́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
фія́ле мн. фія́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
Чалавек-павук — выдумка, а чалавек-гаўно — рэальнасць.
fijala — беларуская лацінка
Слова фіяла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фіяла — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фіялачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фішэрскі (8)
(6) дазя́ла ‹
› фія́кр (5)
(5) лія́ла ‹
› фія́л (4)
(5) піяла́ ‹
› фія́лачка (8)
(4) мя́ла ‹
› фіяле́тава-блакі́тны (18)
(5) амяла́ ‹
› фіяле́тава-жо́ўты (15)
(8) паліня́ла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
