аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мяла
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мя́ла мн. мя́лы |
| Родны каго? чаго? |
мя́ла мн. мя́лаў |
| Давальны каму? чаму? |
мя́лу мн. мя́лам |
| Вінавальны каго? што? |
мя́ла мн. мя́лы |
| Творны кім? чым? |
мя́лам мн. мя́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
мя́ле мн. мя́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Праўду бо кажуць: не гані каня дубцом, а гані аўсом.
Патолагаанатам памёр, але ўсё роўна паехаў на працу.
miala — беларуская лацінка
Слова мяла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мяла — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мялева + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мякчэ́йшы (8)
(5) лія́ла ‹
› мякчэ́нне (8)
(5) піяла́ ‹
› мякчэ́ць (7)
(5) фія́ла ‹
› мя́лаваты (8)
(5) амяла́ ‹
› мялава́ты (8)
(8) паліня́ла ‹
› мя́лева (6)
(8) вы́ліняла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.